Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijk mislukt was, haastten zich thans Ada op haar burg te belegeren, en daar zij de moeder niet hadden kunnen gevangennemen, zou althans dte dochter hun niet ontsnappen. Een groot leger van Kennemers omsingelde de veste, en toen zich nu ook Filips Van Wassenaar met zijn benden bij hen voegde, en ook de bewoners der omliggende dorpen de legerscharen der edelen versterkten, was het wel te voorzien, dat, tenzij Van Loon tot ontzet kwam opdagen, Ada vroeg of laat den burcht zou moeten overgeven.

Nu moet gij u niet voorstellen, dat deze burcht zoo gemakkelijk was te nemen. Het was een trotsch gevaarte, bestaande uit zeer dikke steenen muren en op een opgehoogd terrein tusschen twee armen van den Rijn gelegen, waardoor het niet alleen moeilijk was te naderen, maar nog veel moeilijker te beklimmen. Zoo de burcht in onzen tijd was belegerd geworden, zou zulk een beleg niet lang, misschien slechts eenige uren geduurd hebben, maar men had toen geen kanonnen, geen kruit en geen ijzeren kogels, zooals, helaas, heden ten dage. Maar in dien tijd was een beleg zeer omslachtig door de vele verschillende werktuigen, die men moest medesleepen en die toch zoo weinig doel troffen. Wel wierpen de blijden haar dikke steenen tegen de muren of over den trans heen in de veste, maar het steenen burggevaarte kon gemakkelijk een hagelbui van zulke steenen weerstaan. De arbelaten en springalen slingerden hun reusachtige pijlen op de verdedigers, doch deze wisten zich achter uithoeken onkwetsbaar te maken, zoodat door duizenden pijlen soms ternauwernood een paar man getroffen werden.

Sluiten