Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

handen des vijands zal vallen. Dit is het teeken tot een algemeene vlucht. Misschien zou Van Loon nog weerstand geboden hebben, maar van vrienden verlaten, moet ook hij het hazenpad kiezen, en in zulk een haast geschiedde Lodewijks vlucht, dat tenten, ,wapenen, krijgsvoorraad en levensmiddelen achtergelaten worden en in handen der Hollanders en Zeeuwen vallen. Het was alsof een gewisse dood de krijgslieden van Van Loon op de hielen zat, zoo snel zochten ^ij te ontkomen, en zoozeer had hun de moed begeven, dat, toen de Rijnlandsche vrouwen hen achternajoegen, zij zich niet in staat rekenden, wederstand te bieden, maar «elkander dood drongen en zich uit angst in het water wierpen, zoodat niet alleen de wegen met lijken bedekt werden, maar ook de Zijl en de Rijn ternauwernood al de dooden in hun diepe wateren konden opnometi. Alles, wat slechts ontvlieden kon, vluchtte naar Utrecht; slechts aan weinigen, onder wie ook Lodewijk, gelukte het, de bisschoppelijke stad te bereiken, waar zij, althans voorloopig, veilig waren voor de vervolgingen van den grafelijken held. Een aanzienlijke buit viel in de macht des overwinnaars, en de dappere Zeeuwen konden met de veroverde vaartuigen en wapenen in zegepraal naar hun haardsteden terugkeeren.

Melis Stoke, die zich in zijn rijmkroniek soms zoo kernachtig kan uitdrukken, zegt aan het slot zijner vermelding dezer overwinning:

„Dus wan Gr ave Willem tlant."

en wij kunnen er bijvoegen: bijna zonder slag of stoot;

Sluiten