Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen tante Lize dat zinnetje voorlas van dien zwarten Moriaan, kwam er een lachje op Fee's gezicht; maar een paar dagen bleef ze toch stiller dan gewoonlijk, en de eerste brief, dien zij na de groote teleurstelling schreef, was ook hier en daar een beetje bedroefd. Gelukkig wist Jaap haar veel afleiding te bezorgen. Hij had een jonge spreeuw, die uit het nest gevallen was, gevonden, en samen hadden ze den vogel opgekweekt. Het dier was zoo aan de kinderen gehecht, dat het hen navloog en op Jaaps fluiten altijd kwam. Fee's roepen scheen het niet zoo goed te begrijpen. Wat schoot er Fee dus anders over dan ook fluiten te leeren? Maar gemakkelijk was 't niet.

Als Fee haar fijne lipjes tot een tuitje bij elkaar trok, kon Jaap het lachen niet laten, en dan moest Fee wel meelachen, en fluit maar eens, als je lachen moet! Dat is een klinkklare onmogelijkheid.

Dan moest Jaap het haar weer voordoen; maar heel dikwijls gaf dat ook aanleiding tot lachen, en zoo hadden de kinderen pret, maar Fee leerde geen fluiten.

Fee werd haast boos op zich zelf; fluiten leeren wou en zou ze, nam ze zich voor, en op een avond, toen ze al in bed lag, begon ze zich te oefenen in haar eentje. Eindelijk kwam er een benauwde fluittoon; maar nu kon ze het toch. Nog eens weer geprobeerd, den mond een klein beetje anders gehouden, en zoo waar, er kwam een duidelijker toon. Nu volhouden! Eindelijk, daar floot ze twee, drie tonen achter elkaar, telkens van

verschillende hoogte.

Vol verrukking over haar met zooveel moeite verworven kunst sliep ze in, de lipjes een beetje vooruitgestoken, net alsof ze in haar slaap nog fluiten wilde. Nu, misschien deed ze 't ook wel; in elk geval deed ze het terstond den volgenden morgen, zoodra ze wakker was. En onder de les moest ze telkens eens probeeren, of ze 't nog kon. t Zou toch vreeselijk zijn, als zjj het verleerde, voordat ze bij Jaap en Corre was. Corre was

fle spreeuw, moet je weten.

Jaap was haast nog meer verrukt over Fee's fluiten dan het meisje zelf. Hij was er trotsch op, dat hij het haar geleerd had!

Sluiten