Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meisje, dat een paar braadkippen wilde koopen, waarvan hij ook altijd eenige meenam. Na eenig loven en bieden werden ze het eens over den prijs, en juist had hij zijn geld in een leeren zakje gestoken, toen hij mijnheer Van Driest weer zag naderen.

„Ik zal een paar gulden laten vallen," dacht hij hij zich zelf; maar dat bleek niet noodig te zijn.

..Hier is het geld ; geef mij nu maar gauw den hond!" zei Benno.

Polio was al overeind gaan staan; zijn baas maakte hem van de kar los, haalde een eind tamelijk rafelig en vuil touw door zijn versleten halsband en reikte dat aan Benno toe. Toen bukte hij zich nog eens, klopte het dier op den hals en zei: ,,Dat is nou je nieuwe baas, Polio; wees even lief voor hem, als je voor ons was. Je zult het bij hem veel beter hebben."

Polio keek zijn baas voor 't laatst nog eens met zijn sprekende oogen aar. en volgde toen zijn nieuwen meester heel gewillig; hij zou het ook gedaan hebben zonder touw.

Sluiten