Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Neen, volstrekt niet; maar je moet het niet doen met een pak, dat er te mooi voor is," was het antwoord, „en ook niet, als iemand het verboden heeft, die het goed met je meent en er zijn redenen voor heeft."

Dirk zuchtte van verlichting, en hij lachte eens even. „Dat valt me mee!" zei hij toen.

„Wat meen je? Wat valt je mee?"

„Ze hadden mij bang gemaakt op school. Zij zeiden, dat ik in de stad niet eens hard loopen mocht; dat ik heel deftig moest zijn, en dat er van klimmen en klauteren nooit wat in zou komen. En ik geloofde dat, omdat moe ook al zei, dat ik bij grootmama en oom en tante heel bedaard en zoet moest zijn."

„Wel," zei tante op heel geruststellenden toon, „ik geloof, dat het je bij ons nog wel zal meevallen, al zeg ik volstrekt niet, dat je niet zoet moet wezen."

Zij waren intusschen in een druk gedeelte van de stad gekomen, waar allerlei winkels, vooral de speelgoedwinkels, Dirks aandacht trokken; daardoor merkte hij niet, hoe sommige menschen hem nakeken ol spottende opmerkingen maakten over zijn gehavend gezichtje, zijn handen vol schrammen en zijn vuil en gevlekt pakje.

„Zie eens, tante, riep hij op eens uit, en hij trok tante mee voor de ramen van een winkel, „wat een mooie spoortrein! Dien zouden Johanna en Frits graag willen hebben. Ik heb geld bij mij. Zal ik hem koopen?"

„Nu moeten we naar huis gaan; we zijn er gauw. Over dien trein kunnen we later nog wel eens praten," zei tante. „Ik denk, dat grootma al met verlangen naar je uitziet."

Ja, dat was zoo: grootma stond den kleinen man al boven aan de trap op te wachten, en zij pakje en zoende hem hartelijk.

.Hoe is t met de kleintjes?" vroeg zij, toen hij binnen was en tante zijn muts in de gang aan den kapstok had gehangen.

„Goed, grootma; zij zijn alleen wat lastig, en ze willen altijd door het bed uit, en dat mag niet, zegt de dokter. Ze hebben overal roode vlekken, en hun oogen doen ook pijn; daarom zijn de gordijnen haast heelemaal neer. Ik mag niet in de kamer komen, en dat vinden ze saai natuurlijk. Ik heb de mazelen ge-

Sluiten