Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sprong. Polio blafte van opgewondenheid, en Dirk klapte in de handen; maar het kleine diertje voelde zich veilig en keek hen met zijn tintelende bruine oogjes schalks aan. Door het te volgen, waren zij weer midden in het bosch gekomen, en de hei was nergens meer te zien. Maar een minuut of wat later zagen zij door de boomen heen een open plek, en daar stond een mooi, groot heerenhuis.

Dirk had grooten lust het wat meer van nabij te zien; maar

bij het pad, dat er heen voerde, stond met duidelijke letters, zoodat hij er volstrekt geen moeite mee had om ze te lezen: „VERBODEN TOEGANG."

Dan maar weer vooruit!

Een heelen tijd had hij weer geloopen, toen het bosch minder dicht werd; nog eenige oogenblikken, en hij kwam op een open grindweg.

..Hè, dat's aardig!" zei Dirk in zich zelf; „daar zijn we weer

Sluiten