Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,Ik heb 't mijne vergeten, Dirk," zei Johan Yerwoert. ,,Mag ik jouw mes leenen?"

In een wip was Dirk in den boom geklommen, waar Johan in zat, en reikte hem zijn mes toe. Nu gingen de twee grootste jongens aan het snijden, en spoedig was er een bos bijeen, waarmee wel vier groote vazen gevuld konden worden.

Marietje, haar dertienjarig zusje Anna, en Nancy \ erwoert rangschikten de blaren heel sierlijk, en zij waren er bijna mee klaar, toen nicht Van Voorst er aankwam. Die kon eerst maar niet gelooven, dat al dat moois voor haar bestemd was ; zij was er verrukt over, en zij vond hel heel aardig, dat de kinderen alle zes er aan meegewerkt hadden.

Nu ging het in stevigen pas verder, en even voor halfvijf konden ze Dirk in de Koningstraat bij het huis van zijn grootma afzetten.

Tante Bertha, die na haar les nog een vriendin had opgezocht, was een paar minuten vroeger thuisgekomen, en toen zij hoorde, dat Dirk nog niet terug was, was zij heel ongerust geworden, en mevrouw Van Driest ook. Zij waren nog bezig samen te overleggen, wat er gedaan moest worden, toen er gebeld werd en de zwerveling gelukkig verscheen, voorafgegaan door zijn vriend Polio.

,,'t Is nog niet recht halfvijf!" riep Dirk. „Gelukkig nog net op tijd voor den drank!"

Door het spelen en praten onderweg met zijn nieuwe makkers dacht hij heelemaal niet meer aan zijn omdwalingen en zijn veel te laat thuiskomen.

,,Zou je niet eerst eens zeggen, waar je vandaan komt, kereltje?" vroeg grootma. „We waren heel ongerust over je. Toen je niet terstond weer kwam, dacht ik, dat je bij tante gebleven was en tante meende stellig, dat je regelrecht naar huis was gegaan, nadat je haar voor het hek van de villa goeden dag hadt gezegd "

„Ja, je ziet, dat ik mijn goed nog aan heb. Ik dacht er juist over, om je te gaan zoeken," vertelde tante. „Gelukkig hebben grootma en ik niet lang in onrust gezeten, doordat ik eerst vijf

Sluiten