Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo snel rende hij voort: dat hij in een oogwenk uit het gezicht verdwenen was.

Verschiikt. en verbijsterd bleven Bertha en Dirk staan; zelfs Polio scheen onthutst.

Wat nu te doen?

Den vluchteling vervolgen? Dat was te gek, om er ook maar een oogenblik aan te denken.

„Waar zou hij zoo gauw zijn heen gevlucht?" vroeg Dirk.

„Ja, wisten we dat maar!" antwoordde tante Bertha zuchtend. „Wel," liet zij er een oogenblik later op volgen, „hij zal naar de kamers van zijn baas zijn gegaan. Hij zal misschien gedacht hebben, dat zijn baas, evenals iederen morgen, naar 't kantoor is en nu weer thuis is gekomen, 't Beste zal wezen, dat we naar de kamers van mijnheer Berkhout gaan, om te zien, of onze vluchteling daar is aangeland."

„Weet u, tante, waar mijnheer Berkhout woont?" vroeg Dirk.

„Neen, niet precies. Hij is een paar weken geleden verhuisd, en ik heb oom Benno toen wel hooren praten over verschillende kamers, waarover mijnheer Berkhout dacht; maar welke hij gehuurd heeft, weet ik niet. Het kan op het Nieuwe Plein zijn,

Sluiten