Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze waren nergens zoo blij mee als met de presenljes, die er uit Dirks valiesje voor den dag kwamen en die hun ventje zelf in de stad voor hen had gekocht.

Den volgenden morgen kwam Dirks koffertje, maar er was nog een groot pak bij, waarop zijn adres stond. Natuurlijk werd dat het èeist opengemaakt. De kleintjes stonden er met hun neusjes vlak bij; zij waren haast nog nieuwsgieriger dan Dirk.

Bovenop lag een groot stuk papier, waarop iets geschreven stond, zoo duidelijk, alsof het gedrukt was. Twee tegels waren met heel groote letters geschreven; Dirk las ze terstond:

NOG NIET UITPAKKEN!

DIT EERST LEZEN!

Johanna zuchtte heel diep en terwijl zij haar handje al naar een klein vierkant pakje in blauw papier uitstak, zei ze: Gauw

nu maar. Ik zal jou wel helpen!"

„Neen!" zei Dirk verschrikt, „eerst lezen, staat er op."

„Dirk heeft al gelezen!" zei Frits nu, en ook hij strekte zijn knuistjes al uit.

,,Neen, neen," hernam Dirk, „er staat nog meer op, dat ik lezen moet."

En meteen trok hij de handjes van zus en broer weg, maar dat ging niet zoo gemakkelijk, en als mama niet juist bijtijds binnen was gekomen, zou het misschien op een huil- en vechtpartij zijn uitgeloopen.

„Handjes thuis, kindertjes!" zei mevrouw Walter een beetje streng, ,,'t Is Dirks pak, en 't is goed, dat Dirk net doet, als er op staat.

Sluiten