Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar toen Frits een paar brokjes van de gebroken sigaar mocht oppeuzelen, was zijn boosheid al over en mocht Dirk in zijn dienst blijven.

Daar kwam Rika binnen, ,,'t Is drie uur," zei ze. „Een twee drie mee naar boven! 't Is er al lekker warm en het bad is klaar!"

„Nog even wachten," verzocht Fritsje; maar daar kon niets van komen, en dat wist de kleine ondeugd ook best. Op Zaterdagnamiddag moesten hij en Johanna in het bad; Dirk kwam eerst 's avonds om zeven uur aan de beurt.

Rika pakte Fritsje beet, en vlug droeg zij hem de trap op naar boven. Hij spartelde wel een beetje tegen; maar dat was maar voor de grap. en Johanna volgde lachend en gezichten tegen hem trekkend.

Dirk bleef heel alleen in de woonkamer achter. Hij bekeek nog eens al zijn schatten, het moois en het lekkers beide; nu eens nam hij dit in de hand, dan weer wat anders. Het suikeren hondje bekeek hij het langste. Eindelijk nam hij uit de tafella een grooten papieren zak en daarin pakte hij een goede hoeveelheid hazelnoten, wat borstplaat, een stuk of tien pralines en toen, heel langzaam, alsof hij nog niet recht wist, of hij 't wel doen zou', den suikeren Polio. Gauw zijn jasje aangetrokken en zijn muts opgezet, en ons ventje ging de deur uit.

Eerst liep hij langzaam; maar toen hij het hek uit en op den grindweg was, versnelde hij den pas, en een minuut of acht later kwam hij op een drafje bij het armhuis aan. Hij ging regelrecht naar de kamer van vrouw Bakker; hij was daar al zoo dikwijls geweest; maar nog nooit was 't hem opgevallen, dat het er zoo onaangenaam rook. De grauw gekalkte muren waren vochtig, en aan de lage zoldering hingen dikke droppels, waarvan er telkens een neerviel.

Jan lag in een houten kribbe, die een eindje van den muur stond. Toen de deur openging, keek hij verwonderd op. Moeder kwam niet voor zes uur thuis; de dokter was er al ge!weest. Wie kon dat zijn?

Zijn oogen begonnen te stralen, toen hij Dirk zag. Terstond ging hij overeind zitten in bed.

Sluiten