Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zaam lezen geen schade doet, ja, welks woorden dikwerl elk afzonderlijke overweging behoeven, zal de ziel de onschatbare waarde er van beseffen. Laat ons hem een oogenblik volgen, terwijl hij woord voor wóórd, alles half luide sprekende, leest: „Uw hart worde niet ontroerd. In mijns vaders huis zijn vele woningen, en ik ga heen om u plaats te bereiden."

Ofschoon Oom Toms bijbel geene aanteekeningen en ophelderingen van geleerde schriftverklaarders in den tekst bevatte, was hij toch voorzien van merkteekens en uitleggingen van zijn eigene vinding, die hem veel meer dienst bewezen, dan de geleerdste doen konden. Hij was gewoon geweest om zich den Bijbel door zijns meesters kinderen en vooral door den jongenheer George te doen voorlezen, en terwijl hij las, kenmerkte hij door forsche teekens en strepen met pen en inkt die zinsneden, welke het meest zijne aandacht trokken of zijn hart roerden. Zijn bijbel was dan ook van het begin tot het einde met eene menigte teekens van allerlei vorm voorzien, en daardoor kon hij in een oogwenk zijne geliefkoosde plaatsen opslaan, zonder zich de moeite te moeten getroosten om eerst de verzen te spellen, die daartusschen in stonden; en terwijl het gewijde boek daar nu geopend voor hem lag, scheen iedere bladzijde hem aan een dierbaar huiselijk tooneel te herinneren en eenig verleden genot voor zijn geest terug te roepen. Zijn Bijbel scheen hem toe alles te bevatten wat hem van dit leven was overgebleven zoowel als wat hij van een toekomstig hoopte.

En nu zullen wij Oom Tom een poos ongestoord laten nadenken over het vers, dat wij hem hoorden lezen, en opdat gij zooveel te gemakkelijker moogt begrijpen hoe hij hier kwam, en eenigszins met zijne vroegere omstandigheden bekend worden, zullen wij morgen een blik in zijne hut werpen, eenige avonden vroeger dan die, op welken onze geschiedenis een aanvang neemt.

Sluiten