Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij ontsnapte weder als een luchtig zomerwolkje, en daar geen woord van berisping ooit haar ooren trof om 't geen zij verkoos te doen, ging zij op de boot haar eigen gang. Steeds in 't wit gekleed, scheen zij zich overal als een schaduw te bewegen, zonder het een of ander voorwerp aan te roeren, en daar was noch boven, noch beneden een enkele hoek, dien haar lichte voeten niet hadden betreden en waarin haar engelenhoofdje met de donkerblauwe oogen niet had rondgekeken.

Wanneer de stoker van zijn heeten arbeid opkeek, zag hij haar met verwondering in de woedende diepten van het fornuis staren en haar oogen met zorg en medelijden op hem vestigen, als vreesde zij eenig kwaad voor hem; of de matroos aan het stuurrad bleef staan en glimlachte, als het schilderachtige kopje zich voor het venster van het wachthuis vertoonde, om dadelijk daarna weder te verdwijnen. Duizend malen op één dag werd zij gezegend, en glimlachjes van ongeveinsde welwillendheid vertoonden zich zelfs op de gezichten der meest verharde mannen, waar zij ook verscheen, en wanneer zij onbevreesd over de eene of andere gevaarlijke plaats heen trippelde, dan werden onwillekeurig de ruwe en beteerde handen uitgestoken om haar te helpen en op haar pad te beveiligen.

Oom Tom, die de zachte, gevoelige natuur had, aan zijn ras zoo zeer eigen, en die zich steeds door het zachte en kinderlijke gevoelde aangetrokken, sloeg het meisje met steeds toenemende belangstelling gade. Zij scheen hem bijna toe een goddelijk wezen te zijn, en wanneer zij haar gouden hoofdje met die donkerblauwe oogen boven een der stoffige katoenbalen uitstak en naar hem heen wendde, dan verkeerde hij bijna in den waan, dat hij een der engelen zag, waarvan in zijn Nieuwe Testament werd gesproken. Dikwerf zwierf zij in eene treurige stemming rondom de plaats, waar Haley's slaven in ketens gekluisterd lagen. Soms sloop zij naar hen toe

Sluiten