Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

standelijke vermogens — en ik durf zeggen, dat hij daarmede ongemeen begiftigd is — nu, dan moet hij natuurlijk ook veel meer waard zijn. Denk eens na, mijnheer, die man bestuurde de geheele hoeve van zijn meester! Hij heeft een bijzondere neiging voor werkzaamheid."

„Slecht, slecht, zeer slecht; ik ken dat alles te goed," zeide de jonge man, terwijl dezelfde spottende glimlach om zijn mond speelde. „Is niet te gebruiken; die knappe jongens gaan altijd op den loop. Mij dunkt gij zult hem wel een paar honderd dollars goedkooper geven, juist om zijn knapheid."

„Misschien zou ik dit ook wel doen, indien hij niet zulk een braaf karakter had; maar ik kan aanbevelingen toonen van zijn meester en van anderen, dat hij een der vroomste schepsels is, die gij ooit hebt gekend. Ja, men noemde hem zelfs een prediker in die streken vanwaar hij komt."

„Zoodat ik hem zelfs als huiskapelaan zou kunnen gebruiken," zeide de jonge man droog weg; „waarlijk een uitmuntend denkbeeld."

„Gij drijft er den spot mee."

„Hoe weet gij dat? Zeidet gij zelf het zoo even niet, dat hij een prediker was? Is hij ook door de eene of andere synode of kerkvergadering geëxamineerd geworden ? Kom, geef mij uwe papieren over."

Indien de slavenhandelaar niet uit een zekeren opgeruimden trek in de groote, blauwe oogen had gezien, dat al die plagerij alleen ten doel had om een weinig af te dingen, dan zou hij misschien zijn geduld verloren hebben; maar daar hij hiervan overtuigd was, legde hij zijn smerigen zakdoek op een baal katoen en begon met groote zorg in zekere papieren te studeeren, terwijl de jonge man al dien tijd aan zijne zijde stond en zijne bewegingen met een achteloozen blik gade sloeg.

„Papa, koop hem maar! het kan niet schelen wat gij

Sluiten