Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In zijn jeugd was zijn karakter door een ongemeene teergevoeligheid gekenmerkt, die meer strookte met de zachtheid der vrouw, dan met de gewone hardheid van zijn eigen geslacht.

De tijd bedekte deze zachtheid echter met de ruwere schors van het mannelijk karakter; maar niemand wist, hoe levendig en frisch die nog in zijn ziel werkte. Hij was met uitstekende talenten begaafd, maar had een geweldigen afkeer van de dagelijksche bezigheden des levens. Spoedig nadat hij zijn studiën had volbracht, kwam hij in kennis met en won hij de liefde van een schoone, uitmuntende, jonge vrouw uit een der noordelijke Staten, en weldra waren zij verloofd. Hij keerde naar het Zuiden terug, om de noodige schikkingen voor het huwelijk te maken, toen hem onverwacht zijn brieven teruggezonden werden, met een klein bericht van den voogd zijner bruid, waarin deze hem meldde, dat zij, voordat hij deze tijding ontving, de vrouw van een ander zoude wezen. Door wanhopige pogingen zocht hij in een aan krankzinnigheid grenzende vlaag van woede de gedachte aan de zaak uit zijn hart te verdrijven. Te trotsch om eenige nadere verklaring te vragen, wierp hij zich plotseling in den maalstroom van het leven der hoogere standen, en na verloop van veertien dagen was hij de erkende minnaar van een der meest gevierde schoonheden uit den omtrek, en zoodra de vereischte toebereidselen het doenlijk maakten, was hij de echtgenoot van eene schoone gestalte, een paar schitterende, donkere oogen en omstreeks honderd duizend dollars, waarom hij natuurlijk door iedereen als de gelukkigste sterveling werd beschouwd.

De jonggehuwden sleten hunne wittebroodsdagen in een schitterenden kring van vrienden op hun prachtige villa in de nabijheid van het meer Pont-Chartrain, toen hem op zekeren dag een door een welbekende hand geschreven brief werd gebracht, juist terwijl hij zich in de vroolijkste

Sluiten