Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar thans scheen ontnomen te zijn. Van de geboorte van dat kind af scheen haar gezondheid geknakt te wezen, en eenige weinige jaren deden de jonge, bloeiende schoone veranderen in een gele, verflenste, ziekelijke vrouw, wier tijd verdeeld was tusschen allerlei ingebeelde kwalen, en die zich in alle opzichten als een lijdende en verongelijkte persoon beschouwde.

Er kwam geen einde aan haar verschillende klachten; maar hoofdpijn scheen de voornaamste kwaal te zijn, waarover zij klaagde, en waardoor zij dikwijls genoodzaakt werd, van de zes dagen er drie in haar kamer te blijven. Daar dus alle huiselijke zaken aan vreemden moesten worden overgelaten, vond St. Clare zijn huishouding alles behalve naar zijn smaak. Zijn dochtertje had een zwak gestel, en hij vreesde derhalve, dat haar gezondheid en haar leven door de onverschilligheid der moeder in gevaar gebracht zou worden. Hij had haar op een reis naar Vermont meegenomen, en zijn nicht juffrouw Ophelia St. Clare, overgehaald om hem naar zijn zuidelijke woonplaats te vergezellen.

En terwijl nu de koepeldaken en torenspitsen van New-Orleans zich aan onze oogen vertoonen, hebben wij tijd om nader met juffrouw Ophelia bekend te worden.

Wie veel in de Staten van Nieuw-Engeland heeft gereisd, zal zich op het een of andere dorp wel een groote hoeve kunnen herinneren met zijn keurig grasperk, overschaduwd door het dicht gebladerte van den ahornboom, en zich de orde en kalmte, de bestendigheid en onveranderlijke rust voor den geest roepen, die hem daar overal schenen tegen te ademen. Niets verwaarloosd of ongeregeld; geen enkel latje ontbreekt er in de heining, geen enkel sprietje in de zoden van het voorplein met zijn schoone bloemperken, die onder de vensters groeien. Binnengetreden herkent hij de ruime, nette kamers, waar nooit iets schijnt behoeven gedaan te worden, waar alles eens en voor altijd

Sluiten