Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zóó een makker behandelen? Het schijnt mij toe, Dolf," vervolgde hij, naar het sierlijk satijnen vest wijzend, 't welk de jonge mulat droeg, „dat gij mijn vest aanhebt."

„O massa, dit vest was geheel met wijn bevlekt, en een heer van uw rang draagt nimmer vesten zooals dit. Ik meende dat ik het wel nemen mocht; — het is goed voor een armen negerknaap, zooals ik."

En Adolf wierp het hoofd in den nek en woelde met zijn vingers bevallig door zijn geparfumeerde haren.

„Ha, is het zoo gelegen," zeide St. Clare op zorgeloozen, luchtigen toon. „Nu, ik ga Tom aan zijn nieuwe meesteres voorstellen, en dan brengt gij hem naar de keuken; maar neem u in acht, en bega aan hem geen van uw gewone streken. Hij is meer waard dan twee zulke modepoppen als gij zijt."

„Massa moet ook altijd den gek met mij steken," zeide Adolf lachend. „Ik ben blijde, dat massa zoo vroolijkis."

„Kom hier, Tom!" zeide St. Clare, dezen wenkende om hem te volgen.

Tom trad de kamer binnen. Opmerkzaam beschouwde hij de geborduurde vloerkleeden en de vroeger ongekende pracht van spiegels, schilderijen en gordijnen, en scheen wezenlijk bevreesd te zijn om zijn voeten neer te zetten.

„Zie hier, Marie," zeide St. Clare tot zijn vrouw, „nü heb ik een koetsier voor je gekocht, zooals die behoort te wezen. Hij is zoo zwart als een lijkstatie en zoo matig als een kwaker. Eilieve open dan je oogen eens en zie hem eens aan, en zeg dan in het vervolg niet weer, dat ik je vergeet, als ik op reis ben.'"

Marie opende haar oogen en vestigde die op Tom, zonder zich uit haar liggende houding op te richten.

„Ik weet zeker dat hij zal gaan drinken," zeide zij.

„Neen, hij moet een voorbeeld van matigheid en vroomheid wezen — daarvoor staat men borg."

„Nu, ik wil hopen, dat het zal blijken waarheid te zijn,"

OOM TOM. ®

Sluiten