Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om zich in de huiselijke onaangenaamheden van anderen te mengen, begon nu in te zien dat haar iets van dien aard boven het hoofd hing; alzoo haar gelaat in een strak neutrale plooi zettend, haalde zij uit haar zak een breikous te voorschijn, die zij, volgens den raad van zeker iemand, beschouwde als een redmiddel voor sommige lieden, wanneer zij voor hun ledige handen geen werk hebben, en dus ook hun mond niet weten te bedwingen, en begon met allen mogelijken ijver te breien, terwijl ze haar lippen op elkander sloot met een uitdrukking in haar gelaat, die even zooveel wilde zeggen als: „Gij kunt u de moeite besparen om mij aan het spreken te brengen. Ik begeer liefst niet met uw zaken te doen te hebben." Zij toonde dan ook inderdaad even zooveel medelijden als een uit steen gehouwen leeuw. Doch Marie bekreunde zich daarover niet. Zij had immers iemand met wie zij spreken kon, en zij beschouwde het als haar plicht om te spreken, en dat was haar genoeg, en na opnieuw van haar reukfleschje gebruik gemaakt te hebben, vervolgde zij:

„Gij weet, dat ik mijn vermogen en mijn bedienden in eigendom gehouden heb, toen ik St. Clare huwde, en daarom heb ik dan ook het wettige recht om met hen naar welgevallen te handelen, St. Clare heeft zijn eigen vermogen en zijn eigen bedienden, en ik zou reeds volkomen tevreden zijn, indien hij zich alleen bij hen bepaalde en met hen naar zijn eigene verkiezing handelde; maar St. Clare bemoeit zich daarenboven ook nog altijd met mijn zaken. Hij heeft zulke vreemde, ongerijmde denkbeelden, en vooral wat de bedienden en hunne behandeling betreft. Hij doet waarlijk, alsof hij zijn bedienden boven mij en zich zeiven stelt, want hij laat zich allerlei last door hen veroorzaken, zonder een enkelen vinger te verroeren. Maar nu begint hij allerlei zonderlinge dingen, waardoor hij mij wezenlijk beangst maakt. Hij heeft namelijk besloten, dat er hier in huis, er moge gebeuren wat er

Sluiten