Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik vind hier ook een paar in den vijzel," zeide juffrouw Ophelia, ze in de hoogte houdende.

„O ja, dat is immers waar ook; ik heb ze daar van morgen in neergelegd; ik mag de dingen gaarne bij de hand hebben," zeide Dinah. „Hier, Jane, waar sta je op te wachten? Ik zal je! Wees stil, zeg ik je!" vervolgde zij, terwijl zij met haar stok naar den bedoelden misdadiger sloeg.

„Wat is dat? vroeg juffrouw Ophelia, een der schoteltjes met pomade voor den dag halende.

„Wel, dat is voor mijn haar; ik zette het daar neer om bet bij de hand te hebben."

„Maar gebruik je daarvoor de beste schoteltjes van mevrouw?"

„Och, ik had het zoo druk, doch was juist voornemens om het schoteltje van daag leeg te maken en de pomade ergens anders in te doen."

„Hier zijn twee damasten servetten, Dinah."

„Ik heb ze daar neergelegd om ze bij gelegenheid te laten wasschen."

„Heb je dan geen afzonderlijke plaats om het waschgoed weg te bergen?"

„Ja, massa St. Clare heeft er die kist voor bestemd," zeide zij; „maar ik ben gewoon, er mijn beschuit op te maken en er nu en dan mijn gereedschappen op te zetten, en het is zoo lastig om altijd het deksel op te lichten."

„"Waarom gebruik je voor het maken van je beschuit de kneedtafel niet, die daar ginds staat?"

„Och, missis, hij is altijd zoo vol schotels en andere dingen, dat er geen plaats meer op over is!"

„Maar je kunt je schotels wasschen en die op hun plaats bergen."

„Mijn schotels wasschen!" riep Dinah in de grootste verbazing uit, terwijl haar ergernis te groot was om zich langer met den noodigen eerbied te kunnen gedragen:

Sluiten