Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ach, missis ik heb dat roode ding ook genomen, dat jongejuffrouw Eva om.den hals draagt."

„Heb je dat gedaan, ondeugend kind? Welnu, en wat nog meer."

„Ik heb Rosa's oorringen ook genomen, die roode."

„Kom, breng mij beide hier, dadelijk!"

„Ach, missis, ik kan dat niet, ik heb ze verbrand!"

„Verbrand! loop heen! Ga ze halen, of anders zal ik je aanstonds laten slaan!"

Topsy verklaarde met luide uitroepingen, onder tranen en zuchten, dat zij dit niet kon doen. „Ik heb ze verbrand, dat heb ik," zeide zij nogmaals.

„Waarom heb je ze verbrand?" vroeg juffrouw Ophelia.

„Omdat ik zoo ondeugend was! Ik was zoo vreeselijk ondeugend. Ik kon het niet helpen."

Juist op dit oogenblik kwam Eva geheel toevallig en zonder eenige reden in de kamer, en zie, zij had het bewuste koralen siefaad om den hals.

„Wel, Eva, waar heb je je halssnoer weer gevonden?" vroeg juffrouw Ophelia.

„Waar ik het heb weergevonden? Wel, ik droeg het den geheelen dag!" antwoordde Eva.

„En heb je het gisteren ook gehad?"

„Wel ja zeker, en wat het mooiste is, ik heb het den geheelen nacht niet afgedaan. Ik heb het bij het naar bed gaan vergeten."

Juffrouw Ophelia zette een zonderling, verward gezicht, te meer toen ook Rosa een oogenblik later in de kamer kwam met een mand vol gestreken linnen op het hoofd en de ringen in de ooren.

„Ik weet waarlijk niet wat ik met zulk een kind moet aanvangen," riep zij half wanhopig uit. „Waarom vertelde je mij toch, dat je deze dingen gestolen hadt, Topsy?"

„Ach! juffrouw zei immers, dat ik bekennen moest, en

Sluiten