Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden, dat zij zich in staat rekende om hem bij het besturen en regelen zijner zaken behulpzaam te zijn. Zij had haar hart er bovendien op gezet, haar aan Oom Tom en Tante Chloé gedane belofte te vervullen, en het deed haar leed, dat de omstandigheden de nakoming daarvan verhinderden.

„Dunkt je niet, dat er op de een of andere wijze een middel te vinden zou zijn om dat geld voor Tom bij elkaar te brengen? Die arme Tante Chloé! ach, zij verlangt zoo, dat hij terugkomt!"

„Het spijt my zeer om haar, maar ik geloof, dat ik al te voorbarig in mijn beloften ben geweest. Ik weet waarlijk niet beter, dan Chloé dit op een voorzichtige wijze te zeggen en haar aan te sporen om zich in haar lot te schikken. Tom zal zich met een jaar of wat wel een andere vrouw gaan zoeken, en zij deed, dunkt mij, ook beter zich maar van een anderen man te voorzien."

„Maar, man! ik heb hen geleerd, dat hun huwelijk even heilig en onverbrekelijk is als het onze, hoe zou ik dus Chloé zulk een raad kunnen geven."

,Het is jammer dat je hen belast hebt met een gevoel van zedelijkheid, dat ver boven hun staat en hun uitzichten is. Ik ben altijd van dit gevoelen geweest."

„Het is echter niets anders dan de zedelijkheid, die de Bijbel ons leert."

„Welnu, Emilie, ik zal het niet wagen, mij te bemoeien met je godsdienstige beginselen, maar zij schijnen mij weinig geschikt voor menschen van dien staat."

„Zij zijn het echter wel degelijk, en daarom is het, dat ik zulk een verdriet van de geheele zaak heb," hernam mevrouw Shelby. „Ik verklaar je, mijn waarde, ik kan mij niet ontslaan van de belofte, welke ik aan deze arme schepsels deed. Indien ik op geen andere manier het geld bijeen kan krijgen, dan zal ik aan kinderen muzieklessen geven; ik kan er genoeg krijgen, dat weet ik en op

Sluiten