Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een kuiken of zoo iets gereed maken, want ge zult nu in langen tijd niets meer van de arme oude Tante Chloé te eten krijgen."

HOOFDSTUK XIII.

HET GRAS VERDORT — DE BLOEM VALT AF.

Ons leven spoedt met ons den eenen dag na den anderen rusteloos voort, en zoo vervloog ook onopgemerkt dat van onzen vriend Tom, totdat er twee jaren verloopen waren. Ofschoon van allen gescheiden, die hem boven alles dierbaar waren, en ofscheon dikwijls vurig naar hen terug verlangende, zoo gevoelde hij zich in den eigenlijken zin des woords toch nooit ongelukkig.

Hij las in zijn eenig boek van Hem, die, in welken toestand Hij zich ook bevond, daarmede had geleerd tevreden te zijn. Dit scheen voor hem een goede, nuttige en zedelijke leer te zijn en die zeer wel overeenkwam met de nadenkende en kalme leefwijze, die hij door het bestendig lezen van dat boek zich had eigen gemaakt.

Zijn naar huis geschreven brief werd, gelijk wij in het vorige hoofdstuk zagen, door jongeheer George met een goede, ronde schooljongens-hand beantwoord, van welke Tom gewoon was te zeggen, dat hij door alle menschen gelezen kon worden. Die brief behelsde de mededeeling van onderscheidene zaken, waarmede wij reeds bekend zÜn; hij vermeldde, hoe Tante Chloé bij een banketbakker in Louisville verhuurd was geworden, waar zij door haar verwonderlijke vaardigheid in het bakken van pasteien ontzaglijke sommen gelds zou kunnen verdienen, welke — dit vergat hij niet aan Oom Tom te schrijven — opgelegd zou worden om tot losprijs voor hem te dienen.

Sluiten