Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het de opmerkzaamheid, dat ons stelsel daarbij alles behalve gunstig werkt.

„Voor eenigen doet het dit zeker niet, voor anderen daarentegen wel," merkte Alfred aan. „Het maakt de knapen mannelijk en moedig, en juist de ondeugden van zulk een diep gezonken menschenras kunnen strekken om tegenovergestelde deugden bij hen op te wekken. Ik geloof dat Henrique nu een veel fijner gevoel heeft voor het schoone der waarheid, nu hij ziet, dat liegen en bedriegen de algemeene zonde der slavernij is."

„Waarlijk een zeer Christelijke beschouwing van de zaak!" spotte Augustinus.

„Zij is waar, 't moge dan al of niet Christelijk zijn; maar in elk geval zal zij toch ook wel even Christelijk wezen als zoo vele andere dingen in de wereld," zeide Alfred.

„Het kan zijn," antwoordde St. Clare.

„Wel, laat ons van dit onderwerp afstappen, August; wij hebben er al meer dan honderd malen over gesproken, en zijn het toch nog nooit eens geworden. Wat zeg je van een spelletje triktrak?"

De beide broeders klommen de trap van de veranda op en waren spoedig aan een lichte bamboetafel gezeten, met het spel tusschen hen in. Terwijl zij een aanvang daarmede maakten, zeide Alfred:

„Ik zeg je, Augustinus, dat ik wel zou weten wat ik deed, wanneer ik dacht zooals jij!"

„Dat zou je zeker, want ik weet dat je behoort tot de menschen die handelen; maar wat zou je dan doen?"

„Wel je eigen slaven vrij maken," zeide Alfred, met een half verachtelijken glimlach.

„Je zoudt iemand even goed den berg Etna op de schouders kunnen schuiven en hem bevelen om rechtop daaronder te blijven staan, als van mij te vergen, om mijn slaven vrij te maken, terwijl de geheele maatschappij hen

Sluiten