Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over en ik ook. Van ganscher harte zou ik wenscben, dat er niet een enkele slaaf in geheel het land te vinden was; maar waarlijk, ik weet niet, op welke wijze de slavernij op te heffen is."

„Papa, u is zoo goed, zoo edelmoedig en zoo vriendelijk, en u weet altijd op een zoo aangename wijze over allerlei zaken te spreken; zou u niet overal kunnen rondgaan, en de menschen trachten te overtuigen van 't geen recht is? Wanneer ik dood ben, papa, dan zal u aan mij denken, en het om mijnentwil doen. Ik zou het zoo gaarne zelf doen, indien ik maar kon!"

„Wanneer ge dood zijt, Eva!" zeide St. Clare op hartstochtelijken toon. „O, kind, spreek toch niet zoo! Ge zijt immers alles wat ik op de wereld heb."

„Het kind van de arme, oude Prue was ook alles wat zij had, en toch moest zij het hooren schreien, zonder dat het haar vergund werd, het te helpen. Och, papa, die arme menschen hebben hun kinderen even zoo lief, als u mij! O, doe dan toch iets voor hen! Zie, daar is de arme Mammy; hoezeer bemint zij haar kinderen; ik heb haar zien schreien, wanneer zij van hen sprak! En Tom bemint zijn kinderen eveneens; en het is vreeselijk, papa, dat zulke dingen al door gebeuren.

„Nu, nu, mijn lieveling," zeide St. Clare, terwijl hij haar wilde doen bedaren; „maak je niet ongerust en spreek ook niet van sterven; dan zal ik alles doen, wat je maar wenscht.

„En beloof mij dan, lieve papa, dat Tom zijn vrijheid hebben zal, zoodra als . . Zij aarzelde eenige oogenblikken en vervolgde daarna op zachter toon, „als ik gestorven zal zijn."

„Ja, mijn liefste, ik zal alles, alles ter wereld doen; — alles wat je van mij vraagt."

„Lieve papa," zeide het kind, terwijl zij haar brandende wang tegen de zijne legde, „hoe zou ik wenschen, dat wij samen konden gaan!"

Sluiten