Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Arme Topsy!" zeide Eva, „weet gij dan niet, dat de Heer Jezus allen evenzeer liefheeft? Hij bemint Topsy zoowel als mij. Hij bemint Topsy, gelijk ik Topsy bemin, maar sterker, vuriger, omdat Hij zooveel beter is dan ik. Hij zal Topsy helpen om goed te worden, en Topsy zal eindelijk in den hemel worden opgenomen, om daar voor eeuwig een engel te wezen, om het even of haar vel hier op aarde zwart of blank was. Vergeet het niet, Topsy, je kunt ook een van die heilige geesten zijn, van welke Oom Tom zingt."

„O, lieve jongejuffrouw! lieve jongejutïrouw Eva!" riep het zwarte kind uit: „ik zal het beproeven! ik zal het beproeven! Ik heb er mij vroeger nooit zoo om bekommerd."

St. Clare liet op dit oogenbik de gordijn vallen. „Zij doet mij aan mijn moeder denken," zeide hij tot Ophelia. „Wel is het waar, wat zij eenmaal tot mij sprak: „Indien wij blinden het gezicht terug willen geven, dan moeten wij genegen zijn om te handelen, gelijk Christus deed — hen tot ons roepen, en hun de handen opleggen."

,.Ik heb altijd een vooroordeel tegen negers gehad," zeide Ophelia, „en het is waarheid, dat ik niet zou hebben kunnen verdragen, dat dat kind mij aanraakte; maar ik wist niet, dat dit door haar werd opgemerkt."

Vertrouw gerust dat ieder kind dat doen zou," antwoordde St. Clare; „er is geen mogelijkheid om zoo iets voor hen verborgen te houden. Maar ik geloof dat alle pogingen der wereld om kinderen wel te doen, en al de bizondere gunsten, die gij hun kunt bewijzen, nooit eenige opwelling van dankbaarheid bij hen zal doen ontstaan, zoo lang dat gevoel van afkeer in het hart blijft leven; het mag vreemd zijn, maar toch is het zoo."

„Ik weet niet, hoe ik het zal kunnen veranderen," zeide juffrouw Ophelia, „maar ik moet bekennen, dat die negers mij tegen de borst staan en onaangenaam zijn, en dit kind doet het bovenal. Wat kan ik doen tegen mijn gevoel?"

Sluiten