Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kommer drukte hem gedurig weer ter neder — hij kon niet opstaan. Hij bezat een dier karakters, die zaken van godsdienst veel duidelijker en beter door eigene inzichten begrijpen, dan anderen die metterdaad Christenen zijn.

St. Clare had zich nooit door eenige godsdienstige vormen laten besturen, en een zekere fijnheid van karakter gaf hem zulk een aangeboren gevoel van de uitgebreidheid der eischen des Christendorns, dat hij reeds bij voorbaat terugdeinsde voor de lasten, die hij gevoelde, dat zijn geweten hem zoude opleggen, ingeval hij eens kon besluiten, om zich aan die eischen te onderwerpen; want zoo tegenstrijdig is de menschelijke natuur, dat het haar beter voorkomt, een zaak, vooral van geestelijken aard, geheel niet te ondernemen, dan het wel te doen en daarbij te kort te schieten.

Maar St. Clare was in veel opzichten toch een geheel ander man. Hij las in den bijbel van zijn kleine Eva met alle oprechtheid en ernst; hij dacht bedaarder en opzettelijker over zijn betrekking tot zijn bedienden, en dit was genoeg om ontevreden te zijn, zoowel met zijn afgelegde als met zijn tegenwoordige loopbaan. Een ding had hij dadelijk na zijn terugkomst te New-Orleans gedaan, en dat was, een begin te maken met de noodzakelijke, door de wet vereischte stappen voor de vrijverklaring van Tom, hetgeen geschieden zou, zoodra aan de formaliteiten voldaan was. Intusschen hechtte hij zich met iederen dag al meer en meer aan den goedeü man.

Niemand of niets op de geheele wereld scheen hem zooveel van Eva voor den geest te roepen, en hij drong er op aan, om hem steeds in zijn onmiddellijke nabijheid te hebben; ongenaakbaar als hij voor anderen was, ten opzichte van zijn inwendige gevoelens, was hij gewoon in Toms tegenwoordigheid bijna overluid te denken. Maar niemand zou zich hierover ook verwonderd hebben, die

Sluiten