Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het gesprek werd thans afgebroken, daar er eenige gasten werden aangediend.

Marie St. Clare gevoelde het verlies van Eva zoo diep, als zij maar iets gevoelen kon, en daar zij een vrouw was, die er op uit was om ieder ander menschelijk wezen even ongelukkig te maken, als zij zelve meende te zijn, hadden zij, die met haar dagelijksche bediening belast waren, nog veel sterker redenen om zich over het verlies van hun jonge meesteres te beklagen, wier goede voorspraak en welwillende tusschenkomst voorheen zoo dikwijls een schild was geweest bij de tirannieke en zelfzuchtige eischen van haar moeder. Vooral de arme, oude Mammy, wier hart door geen natuurlijke en huiselijke banden meer gebonden werd, en die alleen in haar zorg voor dit kind eenigen troost had gevonden, gevoelde zich thans van alles beroofd en verstoken. Zij weende dag en nacht en was bij de grootheid harer smart minder zorgvuldig en ijverig dan gewoonlijk in den dienst harer meesteres, en stelde daardoor haar weerloos hoofd bestendig bloot aan een geweldigen storm van verwijten en berispingen.

Juffrouw Ophelia gevoelde insgelijks het verlies; maar het droeg in haar goed en eerlijk hart vruchten voor het eeuwige leven. Zij was zachter, vriendelijker in haar woorden, en schoon nog evenzeer gehecht aan de nauwgezetste vervulling harer plichten, handelde zij met meer kalmte, met meer kiescheid van gevoel, als iemand, die niet vruchteloos met de inspraken van zijn hart te rade gaat. Zij was ijverig bij het onderwijzen van Topsy; zij onderrichtte haar vooral in het lezen van den Bijbel; zij deinsde niet meer voor haar aanraking terug, en betoonde geen kwalijk onderdrukten afkeer. Zij beschouwde haar nu uit het zachtere oogpunt, dat Eva's hand haar het eerst had aangewezen, en zag ook in haar een onsterfelijk wezen, 't welk God bestemd had om door haar tot deugd en

Sluiten