Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijner jaren. Iedere kamer en galerij weergalmde van luid gesnik en wanhopige kreten.

Marie, wier gestel door het langdurige toegeven aan haar ingebeelden ziekelijken toestand ontzenuwd was geworden, had geen de minste kracht om den slag te dragen, en nadat haar echtgenoot den geest had gegeven, viel zij van de eene flauwte in de andere, en hij, aan wien zij zich door de heilige banden van het huwelijk had verbonden, verliet haar voor altijd, zonder dat er een enkel woord tot afscheid door hen gewisseld werd.

Juffrouw Opheha had met de haar eigen kracht en zelfbeheersching tot het laatste oogenblik toe aan de zijde van haar stervenden bloedverwant vertoefd, geheel oog, geheel oor, geheel aandacht, verrichtend het weinige dat gedaan kon worden en zich met geheel haar ziel voegende bij de vurige en teedere gebeden, welke de arme slaaf voor het heil van de ziel zijns stervenden meesters had uitgesproken.

Toen zij het lijk tot de laatste lange rust hadden afgelegd, ontdekte zij op de borst een klein eenvoudig medaillon, dat met een springveer gesloten was. Het bevatte het afbeeldsel van een schoon en edel vrouwelijk gelaat, en aan de keerzijde onder glas een donkere haarlok. Zij legde dit souvenir weder op de levenlooze borst neder — het eene stof bij het andere — de treurige herinnering van vroegere droomen, die eens dat nu verstijfde hart zoo warm hadden doen kloppen!

Toms geheele ziel was vervuld met gedachten aan de eeuwigheid, en terwijl hij zich met noodzakelijke dingen ' in de nabijheid van het lijk bezighield, kwam het niet bij hem op, dat deze onverwachte slag hem opnieuw in een hopelooze slavernij had gedompeld. Hij was gerust ten opzichte van zijn goeden meester, want in dat uur, toen hij zijn gebeden tot den hemelschen Vader had uitgestort, had hij zich in zijn binnenste een antwoord van bemoe-

Sluiten