Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vallen, en zij vond het doelmatig om daarvan behoorlijk gebruik te maken, zoodra er maar van verre werd gewaagd van de wenschen van haar echtgenoot en die van Eva, met betrekking tot de bedienden. Ophelia deed daarom het eenige wat voor Tom het beste was; zij schreef namelijk uit zijn naam een brief aan mevrouw Shelby, waarin zij deze met zijn treurigen toestand bekend maakte en haar smeekte om hem zoo mogelijk te helpen.

Den volgenden dag werden Tom en Adolf, naar het slaven-pakhuis gezonden, om daar den geschikten tijd af te wachten, dien de handelaar voor de verkooping zou kiezen.

HOOFDSTUK XXI.

HET SLAVEN-PAKHUIS.

Een slaven-pakhuis.' Misschien zult gij vermoeden, vreeselijke tooneelen te zien, en u het een of ander donker, morsig hol voorstellen. Een slaven-pakhuis is echter in New-Orleans een huis, dat naar het uiterlijke weinig verschilt van vele der overige gebouwen. Ordelijkheid en netheid worden er met groote zorg gehandhaafd, en iederen dag ziet gij onder een soort van luifel, langs de buitenzijde, rijen van mannen en vrouwen staan, de voorwerpen van den handel, die daar binnen gedreven wordt.

Beleefdelijk zult gij uitgenoodigd worden om binnen te komen en eens rond te zien, en gij zult daar een menigte mannen, vrouwen, broeders, zusters, vaders, moeders en jonge kinderen vinden, „die afzonderlijk of bij partijen verkocht zullen worden, naar verkiezing van de „koopers", en de onsterfelijke ziel, eens gekocht door het bloed en de smarten van den Zoon Gods, toen de aarde

Sluiten