Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo moest wel een ieder denken en gevoelen, die de treurige, moedelooze uitdrukking dier zwarte gezichten zag en de sombere, maar geduldige matheid, waarmede die droevige oogen rustten op al de voorwerpen, die zij, het eene na het andere, op hun moeielijke reis voorbijtrokken.

Simon echter reed voort, naar het scheen tevreden en vergenoegd, terwijl hij nu en dan een flesch met geestrijk vocht aan den mond bracht, die hij in zijn zak verborgen hield.

Eindelijk begonnen zich eenige van de grensscheidingen der plantage aan het oog te vertoonen. Vroeger hadden deze goederen toebehoord aan een heer van vermogen en smaak, die veel moeite en kosten aan de verfraaiing zijner bezittingen had besteed. Maar toen hij met schulden overladen gestorven was, waren zij verkocht en Legree in handen gevallen, die het even als ieder ander voorwerp slechts gebruikte om er geld mede te verdienen. Alles had dat woeste, verwaarloosde voorkomen, 't welk altijd in 't oog valt, als men de zorg van den vroegeren eigenaar voor volslagen achteloosheid ziet plaats maken.

Wat eens een mooi gazon voor het huis was geweest, hier en daar met keurige heestergewassen afgewisseld, was nu met wild gewassen gras en onkruid bedekt, waarop hier en daar de sporen van paardenhoeven zichtbaar waren, terwijl op enkele plaatsen al de zoden vertreden en de daardoor ontstane gaten met potscherven, brokken hout, of andere onbruikbare voorwerpen aangevuld waren. Hier en daar slingerde zich een geurige jasmijn of kamperfoelieplant wild en onachtzaam langs een sierlijk hekwerk, dat thans naar de eene zijde overhelde, daar het gebruikt was geworden om er paarden aan vast te binden. Wat eens een fraaie tuin was geweest, was nu geheel met onkruid begroeid, waarboven

OOM TOM.

Sluiten