Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en dus was Tom, toen de brief ontvangen was, reeds lang te midden der moerassen aan de Roode Rivier verdwenen.

Mevrouw Shelby las den brief met de grootste belangstelling en de diepste smart, maar het was baar onmogelijk om op dat oogenblik tot handelen over te gaan. Zij was namelijk aan het ziekbed van haar echtgenoot gekluisterd, die in de crisis van een ijlende koorts lag. George Shelby, die inmiddels van knaap tot jongeling was opgegroeid, bood haar bestendig en onvermoeid zijn hulp en was tevens haar eenige steun in het beheer van zijns vaders zaken. Juffrouw Ophelia had de voorzorg gebruikt om den naam te vermelden van den rechtsgeleerde, die met de vereffening van St. Clares zaken belast was, en het eerste wat er in deze moeielijke zaak gedaan kon worden, was, om hem door een brief nadere inlichtingen te vragen. Da plotselinge dood van den heer Shelby, eenige dagen later, was de oorzaak van andere even dringende bezigheden.

De heer Shelby toonde zijn onbeperkt vertrouwen in de bekwaamheid zijner echtgenoote, door haar de regeling \an zijn zaken na zijn dood op te dragen; maar hierdoor was er tevens een groote last van zorgen op haar schouders gelegd.

Mevrouw Shelby legde zich met de haar eigen geestkracht toe op het moeielijke werk om de verwarde zaken van haar echtgenoot te regelen, en zoo waren zij en George dan geruimen tijd gebonden door het in ontvangst nemen en onderzoeken van rekeningen, het verkoopen van goederen en het vereffenen van schulden; want mevrouw Shelby had besloten om alles weder op een behoorlijken regelmatigen voet te brengen, welke de gevolgen daarvan voor haar ook mochten zijn. Intusschen ontving zij een brief van den rechtsgeleerde, naar wien juffrouw Ophelia haar had verwezen, waarin deze haar berichtte, dat hij hoege-

Sluiten