Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doet mijn hart zoo goed! Nu zal ik dubbel tevreden sterven! Loof den Heer, mijn ziel!"

„Ge zult niet sterven, ge móet niet sterven; ge moet daar niet aan denken. Ik ben gekomen om u vrij te koopen en weer naar huis te brengen," zeide George met onstuimig vuur.

„Och, massa George, gij komt te laat! De Heer heeft mij gekocht en zal mij naar huis geleiden, en ik verlang daarheen te gaan. De hemel is beter dan Kentucky."

„O, sterf toch niet! Het zou ook mij dooden; mijn hart breekt als ik denk aan alles wat gij hebt moeten lijden, en dat gij daar thans zoo nederligt in die ellendige hut. Arme, arme Tom!"

„Noem mij toch niet arm!" zeide Tom op plechtigen toon. „Ik ben een arm schepsel geweest; maar dit is nu alles doorstaan en voorbij. Ik sta dicht voor de deur; ik ben gereed om de eeuwige heerlijkheid in te gaan! O massa George! De Hemel is gekomen! Ik heb de overwinning behaald — de Heer Jezus heeft mij die gegeven — geloofd zij zijn naam!"

George was met eerbied vervuld door de kracht, het vuur en de klem, waarmede deze afgebroken volzinnen werden uitgesproken. Zwijgend staarde hij den stervende aan.

Tom vatte zijn hand en vervolgde: „Gij moet het niet aan Chloé, die arme vrouw, zeggen, massa George; het zou te hard voor haar zijn. Zeg haar alleen, dat gij mij de heerlijkheid hebt zien ingaan, en dat ik hier niet langer om iemands wil kon blijven. En zeg haar, dat de Heer mij overal en altijd heeft bijgestaan, dat Hij mij alles licht en gemakkelijk heeft gemaakt. En o, die arme kinderen, en het kleine meisje, mijn hart heeft zoo dikwijls naar hen gesmacht! Zeg hun allen dat zij mij volgen — dat zij mij naar den hemel volgen. Groet meester en mijn goede missis, en iedereen in het huis! O, gij weet het

Sluiten