Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er heerschte een vroolijke drukte door geheel het huis van mevrouw Shelby op den dag, dat de jonge heer George tehuis gewacht werd.

Mevrouw Shelby zat in haar gemakkelijk ingerichte kamer, waar een vroolijk brandend vuur de koude lucht van een laten herfstavond deed verdwijnen. Een voor den avondmaaltijd bestemde tafel, die met porselein en geslepen glaswerk prijkte, werd onder het bestuur van onze vriendin, Tante Chloé, in orde gebracht, tot het ontvangen van gasten.

Uitgedost in een nieuwe katoenen japon, met een helder witte boezelaar en een hoogen, goed gesteven tulband, waaronder haar zwart gelaat van vergenoegdheid glinsterde, bleef zij, zonder noodzaak om de tafel heendraaien; eigenlijk was dit slechts een voorwendsel, ten einde een weinig langer bij haar meesteres te kunnen blijven praten.

„Kijk nu eens, zou hem dit niet bevallen?" vroeg zij. "Ik zal zijn stoel juist daar plaatsen, waar hij dit het liefste heeft, dicht bij het vuur. Jongeheer George moet anders de warmste plaats hebben, maar die moet hij voor een enkele maal eens afstaan. Waarom heeft Sally den besten theepot niet gekregen, dien kleinen, meen ik, dien massa laatst voor het Kerstfeest heeft gekocht? Komaan, die moet heden avond op tafel wezen. En missis heeft iets van jongeheer George vernomen?" vervolgde zij, zich op ondervragenden toon tot haar meesteres wendende.

„Ja Chloé, maar hij heeft mij slechts een paar woorden geschreven, waarbij hij mij berichtte, dat hij heden avond tehuis zou komen, indien hij kon; — dat is alles."

„Dus heeft hij, denk ik, niets van mijn goeden ouden man geschreven ? hernam Chloé, terwyl zij zich nog met het theegoed bezighield.

„Neen Chloé, niets van hem. Hij schrijft alleen, dat hij alles bij zijn thuiskomst zal vertellen."

„Juist zooals massa George gewoon is te doen; hij wil

Sluiten