is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit Amsterdam's verleden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bovendien aanleiding heeft gegeven, om haar geregeld voort te Zetten. Stelselmatig worden thans alle courantenberichten over Amsterdam verzameld en onder verschillende rubrieken ondergebracht, zoodat op deze wijze een waarlijk unieke collectie voor den lateren onderzoeker wordt gevormd.

Een tweede aanwinst uit Hartkamps materiaal verwierf het Amsterdamsch archief in 1918. Bij gelegenheid van den 70sten verjaardag van den grooten verzamelaar, had zich onder leiding van Mr. G. Vissering eene commissie gevormd met burgemeester Tellegen als eere-voorzitter om hem te huldigen. Dit comité slaagde er in eene regeling tot stand te brengen, waarbij Hartkamp zich verbond, tegen een jaarlijksch honorarium, al wat hij aan „personalia” over Amsterdammers had bijeengebracht, in behoorlijken vorm gerangschikt, aan het Gemeentearchief te doen overgaan. Niet lang vóór zijn dood mocht hij aan deze collectie de laatste hand leggen. Ook zij wordt ten Archieve thans voortgezet. Dezelfde commissie mocht de voldoening smaken Hartkamp ineen feestelijk samenzijn op 18 Juli 1919 eendoor zijne vrienden bijeengebracht fonds te kunnen aanbieden, waaruit hem een lijfrente kon worden verstrekt. Zoo werden de zorgen van den ouden dag althans eenigszins voor hem verlicht.

Het heeft Hartkamp goed gedaan te weten, dat zijn werk ten Archieve niet alleen werd bewaard, maar ook werd voortgezet. Want hij was trotsch op dat werk, zijn levenswerk, waarover hij eerst miskenning en spot had moeten verduren. Wat had men niet gelachen om de „vodden”, die hij op auctie’s kocht, en hoe had hij zich dit vaak aangetrokken! Hij, die, als een kind, gevoelig was voor blaam en voor lof! Wat kon hij met haast kinderlijke opgetogenheid vertellen van de complimentjes, die Thijm of Van Tienhoven of A. C. Wertheim hem hadden gemaakt! En hoe verrukte het hem bij De Roever instemming te hebben gevonden met de methode, waarnaar hij zijne collectie inrichtte! Hoe zeer trof hem de belangstelling van onze Koningin bij de Watersnood-tentoonstelling, de laatste, die hij hield! En anderzijds, hoe kon hij toornen tegen den man, die beweerd had dat hij slechts prullen verzamelde en eigenlijk zich zelven tentoonstelde! Dan kwam zijn vurig temperament eerst recht voor den dag. 25