is toegevoegd aan je favorieten.

Teddy's boek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zal kunnen krijgen," had hij tegen Huug gezegd, dien avond na zijn eersten proeftocht door de bibliotheek. „Ik ben zoo'n eeuwigen tijd een houten pop geweest dat ik angst genoeg gehad heb, me nooit meer als een mensch te kunnen bewegen. Nu ziet het er naar uit of ik langzamerhand weer een iemand zal worden en heb ik weer frisschen moed tot wachten."

„'t Lijkt me anders of je al lang genoeg gewacht hebt," antwoordde Huug ongeduldig. „Ik wou dat we je maar een beetje kracht in konden gieten. Je leven zou hier vroolijk genoeg kunnen wezen, als je maar stevig opjebeenen stoud."

„Wat zal het een gek gezicht voor jullie zijn, mij voor 't eerst te zien loopen," zei Will, half in gedachten.

„Ja, ik kan het me nog niet goed voorstellen,'* zei Teddy, zich bij hen voegende. „Ik ben zoo gewend aan het wagentje, dat ik het heuscli nog een beetje missen zal, vrees ik."

Niet te verwonderen; het wagentje maakte den laatsten tijd een deel van haar leven uit. Als Will zich goed genoeg voelde voor zijn ritje en Teddy's schoolwerk het haar toeliet, gingen ze altijd samen op nieuwe ontdekkingstochten uit.

„Zeg, Ted, boe schiet je toch met je boek op ?" vroeg Will, toen ze „de Sparrenheuvels"