is toegevoegd aan je favorieten.

Ole Tuft

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de opgezweepte golven der zee. Zij was behalve keukenmeid ook Kule's verpleegster. Mevrouw kon zich dus op haar eigen terrein bezig houden, dat is te zeggen, met de kinderen en met hare muziek. Op het oogenblik speelde zij hetzelfde stuk van dien Russischen componist, dat hij reeds van zijne kamer gehoord had, nu nog met meer vaardigheid, met meer gevoel. Hij dacht dit, niet omdat hij zoo bijzonder goed kon hooren, maar hij kon haar in het gelaat zien en ja — die bezielde trekken, wat het bovenste gedeelte van haar aangezicht betrof, waren hem vreemd; zoo had Rendalen haar voorzeker gezien, inet de van geestdrift stralende oogen, die over de toetsen en het muziekblad heen, hem tegenvonkelden. Welk eene ontwikkeling moest hier hebben plaats gehad, te rekenen naar die onderdeelen van haar gelaat! Dezer dagen had hy een brief ontvangen van zijn neef uit Madison in Wisconsin, die daar professor aan de universiteit was. Diens tegenwoordige echtgenoote had vroeger onder hem gestudeerd. Iets dergelijks zou zeker noodig zijn geweest, om die kleurlooze wangen en slappe kin, dien onbeduidenden mond met gesprongen vel op de lippen, zoover te brengen. Maar hoe aandoenlijk was niet die kinderlijke onbeholpenheid. Van terzijde zag hy naar haren man, die^ zijne lompe vuisten op de armleuningen van zyn stoel liet rusten; het meest geleek de kerel op een dooden riviergod met een broek aan. Onder het spel ging de deur rechts voorzichtig open en de derde, ontzettend Xordlandsche figuur hier in huis, trad de kamer binnen . een oude dame, met wit haar, een groot en rond aangezicht en een hoornbril op den neus. Dit was zijne tante, langer dan Kallem en breed in verhouding tot hare lengte. Het jonge vrouwtje kruiste op dit vaarwater tusschen hen, als een pleizier-jacht te midden van met vee beladen zeestoombooten.

Nu zag zij tot Kallem als tot haren vertrouwde op; toch had zij hem niets toevertrouwd, maar hun gemeenschappelijke jeugd zocht wederkeerig steun tegen datgene, wat voor hen onbegrijpelyk lomp en lastig was. Zijne liefde verlangde ongeduldig, in de gelegenheid te worden gesteld haar te bevryden; en dat hy dit niet vermocht, maakte voor hem de lucht in het vertrek drukkend benauwd. De onhoudbare toestanden in dit huisgezin hinderden hem vreeselijk.