is toegevoegd aan je favorieten.

Gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

II

SANCT1SSIMA VIRGO

't as bladstil, en een lauwe loomheid lag

En woog op beemd en dorre wei, die dorstten ; Zwaar zeeg, en zonder licht, een vale dag Uit wolken, die gezwollen onweer torsten.

Toen is het zwijgend zwerk uiteengeborsten, En knetterende donders, slag op slag,

Verrommelden en gromden. Vol ontzag Look ik mijn oogen, die niet oogen dorsten :

Een schelle schicht schoot schichtig uit den hoogen,

En sloeg mij. Ik bezwijmde.... ontwaakte, en zag De lucht geschraagd door duizend kleurenbogen.

Daarboven, in een kolk van licht te pralen,

Stond reuzengroot de Jonkvrouw, en een lach Voelde ik van haar verengeld aanschijn stralen.