is toegevoegd aan je favorieten.

Strijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van bittere klachten, die te sterk was om door Lena's terughoudendheid in bedwang gehouden te worden. Met angst zag ze in haar opgewonden oogen en haar hart ging open van medelijden om al de stukgeslagen hoop, waarvan Lena's woorden spraken. Ze kende haar slechts kort, maar van den eersten dag af, dat ze haar zag en op de zelfde klasse met haar werkte, had ze een drang van sympathie tot die nieuwelinge gevoeld.

„Haar ziel werd verbonden aan Lena's ziel," omdat ze stemden met elkaar als twee instrumenten.

Zooiets had ze echter niet verwacht van die stille gestalte, die met gestadigen tred door de gangen zweefde, wel niet veel zeide, maar toch toonde, dat ze gaarne met Mien samen was. Ze had medelijden met haar gevoeld, dikwijls had ze angstig haar stilhaar gang-gaan aangezien, vermoedend, dat ze alleen het buitenste zag, dat het binnenste verbergde in plaats van openbaarde.

Ze vreesde, dat de nieuwe zuster zich niet gelukkig gevoelde, nu ze stiller werd en haar vroolijke lach van de eerste weken zelden meer gehoord werd. Toch had ze niet gevraagd, of haar iets scheelde, intuïtief voelend, dat Lena geen natuur had, die om vertrouwen gevraagd wilde worden. Ze vreesde, dat medelijden haar hinderen zou. Ze had immers gezien, hoe zij zich juist terughield van haar, die met extra-vertrouwelijkheid den arm om haar sloegen, haar Leneke noemden en in „het kringetje" wilden halen of praatten van „vriendinnen worden."