is toegevoegd aan je favorieten.

Experimenteele onderzoekingen naar aanleiding van de theorie van Van der Waals

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

behalve op het voor ons meest essentieele. Toch meenden wij geenszins, deze proeven als definitieve te mogen beschouwen. Reeds dadelijk bleek, dat wanneer in den zilveren toestel een geconcentreerde zoutoplossing werd gebracht, de verhooging der damptemperatuur volstrekt niet meer gelijken tred hield met die van de vloeistof; de invloed der wanden, waarop zuiver water condenseerde deed zich duidelijk gelden. En tegen de proeven met glazen kolven lieten zich allerlei bezwaren inbrengen, zooals de straling van de wanden, de nabijheid van het vloeistofoppervlak, mogelijk spatten van de vloeistof enz.

Van de toestellen, die wij trachtten samen te stellen om deze op te heffen, wil ik er slechts één beschrijven daar eerst de proeven hiermede gedaan, mij volkomen overtuigden van het illusoire van Rudiserg's proeven. Het was een kolf zooals door fig. 3 wordt voorgesteld. Om den thermometer tegen de genoemde invloeden te beschermen, hadden wij den hals der kolf verlengd en aan dit verlengstuk alleen een zijdelingsche opening gegeven. De thermometer werd 1111 bij A met een kurk bevestigd. Daar de glaswand, die hem omgaf, van beide kanten door damp omspoeld was, meenden wij, dat hij de temperatuur van den damp nauwkeurig moest aannemen en de straling van de wanden en van het vloeistofoppervlak niet invloed kon hebben, terwijl ook spatten voorkomen was.

Om den toestel ook bij verlaagden druk te kunnen gebruiken, hadden wij er een inrichting aan gemaakt om den damp te condenseeren; daartoe werd de buis C met een koeler verbonden, het gecondenseerde water