is toegevoegd aan uw favorieten.

Rinske Sonnema

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook anderen niet verborgen blijven kon. De fouten onzer kinderen worden eerst werkelijkheid, waar de buitenwereld ze uitbazuint.

„Dat was natuurlijk ironie van zijn weleerwaarde, moedertje," en de oude heer deed een nijdigen haal aan z'n manilla.

„Wat 't is weet ik niet — maar wel dat ik 't beroerd vind," zuchtte Fred.

Z'n moeder sloeg haar arm om z'n hals, zooals een moeder dat alleen doen kan: „houd je wezenlijk zielsveel van haar?"

„Denkt u, moeder, dat ik me één oogenblik door dien vent had laten vernederen, wanneer 't anders was en ik niet wist dat ik aan haar liefde 't recht ontleende de breuk tusschen haar en haar vader nog grooter te maken?"

„Een breuk? Je hebt ons altijd maar terloops over die familie geschreven, behalve in je laatste brieven, en die waren erg geheimzinnig. Hoe bedoel je — een' breuk?"

De oude heer Sonnema en Rinske staan in opinie lijnrecht tegenover elkaar. Dat is al lang zoo. Hij is streng orthodox en zij — denkt er net zoo over als ik, wat eigenlijk aanleiding tot onze nadere kennismaking heeft gegeven. Ik kwam eens bij dominee Sonnema een visite maken, en toen vroeg ze me boeken te leen, en toen ..."

„Gut, hoe vreemd," zei ze stil voor zich uit.

„Maak 't af, Fred; daar komt nooit iets goeds van."