is toegevoegd aan je favorieten.

Acht eeuwen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheugen gewischt zal worden, schenk mij een uwer blonde lokken, weiger deze bede niet."

/rZie daar, Ridder Lem!" riep de maagd, terwijl zij een harer lokken, welke zij met den dolk, die tusschen haren gordel stak, afsneed, en den Ridder overhandigde, «zie daar hetgeen gij mij vraagt, de Goden nemen u onder hun bescherming — vaar, voor altijd wel!"

Luid snikkende, verwijderde zich het meisje; de Ridder riep zijn schildknaap, die weder geheel van de vermoeienissen des vorigen avonds was uitgerust, tot zich nam van Koning Ritsart afscheid, en vertrok door een gids, die de bezorgde Horsa hem had medegegeven, van de Neder-Sassen, waar hij zulk een gastvrije ontvangst had mogen smaken.

Aan den uitgang van het bosch gekomen, vond hij zijn overige manschappen, die over zijn terngkomst de lucht van luide vreugdekreten deden weergalmen. Terstond plaatste hij zich aan hun hoofd, en vertrok, hoewel hij nog dikwijls omzag naar het wilde woud zonder genade.

En hier eindig ik dit avontuur van den Ridder Lem en zijn schildknaap Engistus om in het volgende verhaal den draad onzer geschiedenis weder op te vatten.