Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de glucosurie feitelijk berust op een sterk verhoogde doorlaatbaarheid der nieren voor suiker. Latere proeven brachten hem er toe het pancreas ook een rol toe te bedeelen bij de glycogeenvorming in de lever, dus niet alleen bij de suikerverwoesting zooals hij eerst meende. Glycogeen-arme levercellen van een pancreaslooze hond zag hij door middel van doorstroomingsvloeistoffen met en zonder toegevoegd pancreasextract, weer glycogeen gaan vormen en wel het sterkst daar, waar ook pancreasextract door stroomde.

De proeven van Starling en Knowlton ö0) gaven aan het pancreas weer een geheel andere beteekenis. Niet de opheffing der glycolyse zou het essentieele van een pancreasdiabetes zijn, maar het verlies van de capaciteit der weefsels om het bloedsuiker te verbruiken en wel tengevolge van de afwezigheid van het daarvoor dienende, stimuleerende pancreashormon.

Ook deze onderzoekingen vonden niet aller waardeering. Allereerst konden nl. Gigon en Massini 61) aantoonen, dat toevoeging van pancreasextract volstrekt geen invloed had op de glycolyse zooals uit de proeven van Starling was gebleken. Daarop kwam Griesbach52) betoogen, dat de glycolyse was gebonden aan intacte roode bloedlichaampjes, en als zwaarste tegenwerping eindelijk tegen de opvatting van Starling en Knowlton kwam Landsberg 53) met zijn experiment aantoonen, dat er geen verschil bestaat tusschen het glycolytisch vermogen der roode bloedlichaampjes van normale en pancreaslooze dieren en dat ook „der Zuckerverbrauch arbeitender Muskeln pankreasdiabetischer Hunde in seiner Gröszenordnung durchaus dem Zuckerverbrauch der normalem Muskeln entspricht."

Zoo is ieder theorie tot op heden slechts theorie gebleven en het groote vraagstuk van de diabetes is geenszins ook maar ietwat nader tot haar oplossing gebracht door de ontstane leer van den bijzonderen vorm, de zoogenaamde pancreasdiabetes. L'histoire se répête. Want merkwaardiger wijze begonnen weer stemmen te klinkenM) ter verdediging der geruimen tijd verlaten leer eener versterkte suikervorming, zooals onder anderen Chauveau en Kaufmann een zes en twintig jaren geleden

Sluiten