Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bovendien bleek, veratrine een werking te bezitten, die overeenkomt met die van calciumzouten '). Het veratrine is, hoewel onvolmaakt, in staat om een calciumzout te vervangen, terwijl, bovendien het kaliumchloride de tonische werking van het veratrine, evenals die van het calciumchloride kan tegenwerken. De temperatuur heeft op dit proces een zoodanigen invloed, dat bij warm weer het kaliumchloride volkomen de veratrine kan tegenwerken, maar dat omgekeerd veratrine slechts gedeeltelijk een groote hoeveelheid kaliumchloride kan balanceeren.

Ringer komt tot de conclusie 2), dat er waarschijnlijk geen directe verbinding tusschen het kalium en calcium en de moleculen van het spierweefsel optreedt en dat, indien er al eene verbinding gevormd mocht worden, deze van zeer lossen aard moet zijn. Hij grondt dit vermoeden op het feit, dat bij verandering van circulatievloeistof er ook spoedig veranderingen optreden in de werking der hartspier.

Reeds in 1880 had Biedermann 3) aangetoond, dat een dwarsgestreepte spier, indien hij in een zuivere NaCl oplossing werd gelegd, rytmische contracties vertoont. Toevoeging van calciumchloride plus een kaliumzout doet deze contracties ophouden 4).

Het kaliumchloride heeft een dusdanigen invloed op de contracties der dwarsgestreepte spier, dat toevoeging van 1 deel KC1 aan 5000 deelen NaCl-oplossing, in staat is om den tonus der spier sterk te verhoogen, terwijl het CaCl2 deze werking van het kaliumchloride te niet doet. Te dezen opzichte constateerde Ringer5) een verschil tusschen de hartspier en de skeletspier, maar wat betreft het antagonisme tusschen de calcium- en kaliumzouten: dit is voor de skeletspier en hartspier gelijk. Het hart van den kikvorsch en de aal komen wat de werking der anorganische zouten betreft, in alle opzichten overeen. Bovendien kon Ringer6) aantoonen, dat ook voor de bloedstolling een antagonisme is waar te nemen.

Voor het verder onderzoek naar de physiologische werking van deze kleine hoeveelheden calciumchloride en kaliumchloride gebruikte Ringer nu visschen. In gedestilleerd water sterven zij in

') S. Ringer. Journal of Physiology. Vol. 5 p. 352, 1884.

2) S. Ringer. Journal of Physiology. Vol. 6 p. 150, 154, 361. 1885.

3) Biedermann. Wiener Sitzungsber. Bd. 132, p. 257, 1880.

4) S. Ringer. Journ. of Physiol. Vol. 7 p. 291, 1885.

5) S. Ringer. Journ. of Physiol. Vol. 8 p. 15 en 20, 1887.

6) S. Ringer. Journ. of Physiol. Vol. 11 p. 369, 1890.

Sluiten