Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wacht weer een bioloog te nemen. Daar heeft men iemand noodig, die zich op zijn tijd wèl voor de ziekmakende eigenschappen der Protozoen interesseert. En men heeft dus een geneeskundige, zij het ook een opgevoed in de school van Schaudinn, aan het hoofd van het Protozoenlaboratorium geplaatst.

Ik hoop, dat U zult begrepen hebben, dat ik U dit lange verhaal over Schaudinn niet gedaan heb om Schaudinn of om zijn werk; en dat het ons dus ook niet kan schelen hoeveel van zijn opvattingen tegenwoordig nog geaccepteerd wordt. Voor ons is van belang uit deze geschiedenis te leeren, dat de biologie inderdaad op de practijk invloed kan uitoefenen, zóó dat de laatste deze wetenschap accepteert en in het leven een plaats inruimt. Maar dat gaat niet vanzelf. Aan één voorwaarde moet voldaan worden, namelijk deze: De biologie moet de vraagstukken van het leven erkennen als hare aandacht waardig. Doet ze dit niet, dan hebben we gezien wat er gebeurt. Ze moet haar eigen ideëele standpunt ten volle handhaven, maar daarnaast het materieele accepteeren.

Tusschen de beide uitersten is dit geen compromis. Het is de samenvoeging van geheel tegenstrijdige, elkaar uitsluitende dingen. Het conflict, in 't begin mijner voordracht genoemd, blijft onopgelost. Het is niet mogelijk de eene opvatting voor de andere te verwerpen; ze zijn onvereenigbaar en de eisch die gesteld wordt is juist vereeniging. Is dat dan mogelijk?

Ik kon u daarbij weer naar Schaudinn verwijzen, maar zou dan dieper op zijn levensgeschiedenis moeten ingaan. Liever grijp ik hooger en noem u twee mannen, wier wetenschappelijk leven die vereeniging van het tegenstrijdige in één persoon te zien geeft. En wanneer die daar mogelijk is, moet ze ook te bereiken zijn bij het universitaire onderwijs, waar toch velen samenwerken.

Die twee mannen zijn Metchnikoff en Pasteur.

Metchnikoff is bioloog en wel bioloog levend in de

Sluiten