Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aandoening gemakkelijk over het hoofd worden gezien, dan zal men begrijpen, dat de kans, dat het aangeboren kropgezwel in ons land althans niet tot de groote zeldzaamheden behoort, groot is. Daarom leek het mij de moeite waard te trachten deze aandoening onder de aandacht van onze vaderlandsche medici te brengen.

Het eerste geval dat, voorzoover mij bekend, beschreven is van een aangeboren vergrooting van de schildklier dateert uit 1629, toen Mondini de beschrijving gaf van een enorm kropgezwel bij een foetus van 8 maanden, dat zich naar beneden uitstrekte over de borst tot aan het ondereinde van het sternum en naar boven reikte tot bijna aan het oog. Na dien vinden wij een van af het begin der 19de eeuw steeds toenemend aantal publicaties. In 1878 schreef Demme in Gerhardt's Handbuch der Kinderkrankheiten zijn uitvoerige studie over struma congenita, waarin hij naast een volledig overzicht van de litteratuur niet minder dan 53 eigen gevallen beschrijft en volledig de stand der kennis over dit onderwerp op dat tijdstip weergeeft. Daarna verschenen in Zwitserland en Duitschland een reeks publicaties over dit onderwerp, terwijl ook in Frankrijk en Engeland af en toe de aandacht op deze aandoening werd gevestigd. Vooral de uitvoerige studies van Hesselberg en Isenschmied over de schildklier van den pasgeborene in verband met het aangeboren kropgezwel hebben onze kennis op dit gebied zeer verrijkt, terwijl Fabre en Thévenot een waardevolle Fransche publicatie over de „goitre du nouveau-né" schreven.

Aetiologie.

Opmerkelijk is het feit, dat de meeste publicaties over dit onderwerp en vooral de publicaties met het grootst aantal gevallen (Demme Bern 53 gevallen, Hesselberg Bern 21 gevallen, Behrens Freiburg i/B 269 ! gevallen) uit streken komen, die bekend zijn om het voorkomen van endemischen krop. Hieruit lijkt al een

Sluiten