Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1. Slijm in de larynx.

2. Mal formatie van de ademhalingsorganen.

3. Hyperplasie van den thymus.

4. Hyperplasie van de schildklier.

5. Longatelektase.

6. Hersenbloedingen.

7. Aangeboren afwijkingen van de hersenen.

8. Aangeboren hart gebreken.

Schoonmaken van de keel eventueel met aspiratie van de slijm kan ons terstond opheldering geven over het eerste punt.

De tweede mogelijkheid zal wel moeilijk tijdens het leven te ontdekken zijn.

Een hyperplastisehen thymus kan men soms palpeeren, anders door percussie (demping op het manubrium sterni) misschien vinden.

Het bestaan van longatelektase is eigenlijk alleen met zekerheid door een Röntgenfoto uit te maken.

Aan hersenbloedingen denken wij bij moeilijke verlossing (hooge tang!) en vroeggeboorte. *) Eventueel kunnen zich ook haardsymptomen voordoen.

Aangeboren afwijkingen van de hersenen gaan meest gepaard met duidelijke uitwendige malformaties.

Een aangeboren hart gebrek kan men trachten door auscultatie te ontdekken. Echter zal dit lang niet altijd gelukken, daar ook bij belangrijke aangeboren afwijkingen aan het hart men bij het beluisteren van de harttonen geen enkele afwijking behoeft te hooren.

De hyperplasie van de schildklier ten slotte kunnen we steeds door palpatie vaststellen, die echter door het oedeem van de halsstreek zeer bemoeilijkt kan worden.

J) Men verlieze echter niet uit het oog, dat ook zonder eenige uitwendige oorzaak bij pasgeboren voldragen kinderen ernstige en doodelijke hersenbloedingen kunnen voorkomen. (Ylppö).

Sluiten