Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aanwending van plaatselijke bloedonttrekking mag hier niet geschieden, daar wij bij de sterk gevulde vaten een ernstige en doodelijke bloeding zouden kunnen veroorzaken.

Bij eenigszins groote kropgezwellen echter en bij die kleinere, die juist door hun omsluiting van de trachea groot gevaar opleveren, zullen deze middelen niet afdoende zijn en moeten wij na ze toegepast te hebben om zooveel mogelijk het allereerste dreigende stikkingsgevaar te bezweren, naar andere middelen omzien.

Het eerste wat dan wel in de gedachte komt is de tracheotomie. Maar we zullen deze methode slechts bespreken om haar volkomen te verwerpen. Want de tracheotomia supertor is door de hooge ligging van den isthmus op het cricoid en vaak nog op de cartilago thyreoidea uitgesloten en de tracheotomia inferior is gevaarlijk door de nabijheid van den thymus, die, al groot bij iederen pasgeborene, juist bij str.c. nog vaak hypertrophisch is. Bovendien zullen we in het sterk hyperaemische terrein, waarin we werken moeten een bloedaspiratie moeilijk tegen kunnen gaan, zoodat de opgave, dat de pasgeborenen na een tracheotomie aan een bronchopneumonie succombeeren, zeer begrijpelijk is. In alle gevallen, die met tracheotomie behandeld zijn, is het kind dan ook gestorven (Demme, Behrens, Richard). Releveeren we nog de groote kans op drukusuur door de tracheotomiebuis in het teere weefsel van den pasgeborene, dan zal ieder begrijpen dat het een kunstfout is bij een aangeboren kropgezwel te trachten de dyspnoe door een tracheotomie op te heffen.

De behandeling, die in vele gevallen naast de tracheotomie bij het opheffen van dyspnoe door hooge tracheaalstenose in aanmerking komt, de inhibage, welke Reuss als mogelijkheid aangeeft, zal m.i. wel bij str.c. niet met succes toe te passen zijn. De toch al zeer

Sluiten