Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door Moro gesteunde en gedeelde opvatting van scrofulose als een tuberculeuze infectie bij kinderen die vooraf de teekenen van status lymphaticus vertoonen, past geheel bij Czerny's meening daaromtrent. Ook Comby erkent de saamhorigheid van scrofulose en lymphatismus.

Belangrijke gronden voor deze zienswijze voeren Benfey en Bahrdt aan. Zij vonden bij 13 nauwkeurig onderzochte kinderen met lympliklierzwellingen aan den hals behalve catarrhen, die de oorzaak van deze hypertropliie zouden kunnen zijn, nog vele andere verschijnselen van E. D., zoodat zij de lymphklierhyperplasiën niet geheel als het gevolg dier catarrhen maar ook als gedeeltelijk afhankelijk van den exsudatieven aanleg aanzien. Ook Sthbeman veronderstelt speciaal bij den pasteuzen vorm van kindereczeem een primairen ziekelijken aanleg vanhetlymphatisch stelsel.

Eindelijk wordt door velen, het arthritisme der Franschen als identiek met E. D. gerekend. Een uitgebreide opsomming van de daartoe behoorende verschijnselen geven Móry en Terrien. Bijna alle symptomen der E. D. worden er in genoemd, maar daarenboven nog vele verschijnselen van nerveuzen aard. Ook dat wat de Engelschen als lithaemie beschrijven omvat zeer veel verschijnselen der E. D. Czerny verzet zich tegen het identificeeren der beide diathesen, o.a. op grond van het feit, dat de manifestaties der E. D. vroegtijdig optreden en verdwijnen, naarmate het kind ouder wordt, terwijl dit bij de uratische diathese juist andersom is. Ik acht dit een zeer zwak argument, daar het tijdstip van optreden der verschijnselen m.i. van geen belang is; slechts de verhoogde neiging tot bepaalde aandoeningen karakteriseert een diathese.

Men heeft ook getracht het begrip E. D. enger te maken. Allereerst gingen er stemmen op om de phlyctaenen er niet toe te rekenen. Dan ziet Putzig in intertrigo een door uitwendige oorzaken ontstane ontsteking van een gevoelige huid, die in haar immuniteit geleden heeft. Blijkbaar bedoelt hij, dat uitwendige oorzaken de immuniteit hebben verminderd, zoodat de E. D. niet den grondslag vormt.

Het verst gaat Samelson. Vooreerst ziet hij in de lymphklierhyperplasiën bij lymphatismus een primair, bij E. D. een

Sluiten