Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe moet men zich nu de blaasinnervatie denken? Zeker is het dat de banen, die de blaasfunctie regelen vanuit de cortex cerebri het geheele ruggemerg doorloopen en dit eerst in de conus medullaris' verlaten, om daarna in de eauda equina door het canalis sacralis uit te treden.

Laesies van de conus medullaris of nieuwvormingen, die tot compressie van de cauda equina voeren, veroorzaken geregeld mictiestoornissen en wel aanvankelijk ischurie.

Müller denkt zich nu de physiologie van de mictie als volgt: Overschrijdt de hoeveelheid urine in de blaas nu een bepaalde grens, dan uit zich dit in een eigenaardige gewaarwording, waarvan men bij ondervinding weet, dat deze een volle blaas begeleidt. Wordt de mictie echter uitgesteld, dan treden rbythmische pijnaanvallen op, die men wel aan contracties van de detrusor kan toeschrijven, welke op hun beurt door de overvulling van de blaas ontstaan.

Het gevoel van mictie-drang wordt van uit het blaasslijmvlies door sympathische gangliën-cellen (er komt geen zuiver spinale, merghoudende vezel aan de blaas) naar het caudale deel van het ruggenTerg geleid en door intraspinale banen naar de hersens. Kan men nu toegeven aan den mictiedrang, dan wordt op de een of andere wijze door spinale banen de reflex tot ontlediging willekeurig opgewekt- Volkomen zonder verdere wilsimpulsen volgt nu de volledige ontlediging in een continue straal. Aan het einde van de mictie wordt de in de urethra posterior achter blijvende urine door contracties van de dwars gestreepte spieren in ischio- en bulbocavernosus en van de compressor urethrae uitgedreven

Sluiten