Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trauma veroorzaakte veranderingen, werd het schraapsel, de osteogene laag, afzonderlyk onder de huid gebracht. Ook hier zag men dan, zij het niet regelmatig, been optreden in den vorm van kleine korreltjes.

Getransplanteerd merg vormde geen been. Het merg bleef wel eenigen tijd leven, doch werd dan geresorbeerd, nadat het vettig gedegenereerd was.

Werd het been gedeeltelijk rondom verwijderd, zoodat de mergcylinder intact was en in verbinding bleef met het merg onder en boven het gereseceerde deel van het been, dan werd ook geen beenvorming waargenomen.

Wel meende Ollier de been vormende kracht van het merg op een andere manier te kunnen aantoonen. In de mergholte werd een zilveren ring gedreven, die juist de doorsnede had van het merg, zoodat dit van het been gescheiden in den ring kwam te liggen. Onder den invloed van dezen prikkel werd dan in den ring een laagje been gevormd. De vraag, of hier misschien ook een speciale laag moet worden aangenomen, die been vormt, komt bij Ollier niet ter sprake.

Het merg is dus in staat been te vormen, doch gedraagt zich geheel anders dan het beenvlies. Het laatste vormt gemakkelijk been, waarheen men het ook verplant. Het eerste daarentegen is slechts met .groote moeite tot beenvorming te brengen en is niet met succes te transplanteeren.

Transplantatie van periost van het eene dier op het andere van dezelfde soort gelukt goed (bij het konijn), zelfs nog als het dier 25 uur dood is. Heteroplastiek daarentegen leverde geen resultaat.

Een andere serie proeven betrof het verplaatsen van beenstukken met hun periost. In de eerste reeks bracht hij pas weggenomen been van een konijn bij een ander konijn in en wel meest van een jonger op een ouder. In een volgende reeks liet hij het been eerst van tien minuten tot vijf kwartier buiten het lichaam liggen of hij nam het been weg bij dieren, die een evenlangen tijd dood waren. Bij een derde serie proeven eindelijk transplanteerde bij het been bij een dier

Sluiten