Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en enkele van zijn medewerkers1) kon een versnelde ontlediging van eenvoudige dipeptiden worden vastgesteld.

Al mag aan de vondst van dergelijke fermenten, die eiwit en zijn ontledingsproducten splitsen, geenszins alle beteekenis worden ontzegd, toch blijft het de vraag, of wij in het aantoonen daarvan wel den sleutel zullen vinden voor de verklaring der carcinoom-cachexie.

De genoemde proeven sluiten ten nauwste aan bij de klassieke onderzoekingen van Fr. MüLLER2) en zijn navolgers G. KLEMPERER3), V. MORACZEWSKI4) e. a. over het voorkomen van een negatieve N-balans bij carcinoom-patiënten. Zij allen vermelden gevallen, waar bij een meer dan voldoende caloriëntoevoer en bij het ontbreken van andere oorzaken (secundaire infectie, koorts) een progredient eiwitverval plaats vond, dat niet was te stuiten. Uit deze waarnemingen is de theorie van de toxische eiwitafbraak bij het carcinoom geboren. Daartegenover staat, dat men herhaaldelijk ook lijders ontmoet, die in volmaakt N-evenwicht zijn te brengen, ja, sterk in gewicht toenemen. De volgende door mij zelf waargenomen gevallen zijn hiervan een voorbeeld :

I E. de W.: 37 jr. Ca ventriculi: palpabele tumor; steeds bloed in de faeces, achylie, melkzuur aantoonbaar, gewicht in vijf weken toegenomen van 56-60 K.G. Dat dit niet op waterophooping berust, blijkt uit het feit, dat de vochtopname gedurende het geheele verblijf in de kliniek ongeveer overeenkomt aan het waterverlies langs nieren en longen.

II. Mej. P. v. D., 61 jr., Ca ventriculi, bij de operatie vastgesteld, palpabele tumor, steeds bloed in de

') Zeitschr. f. physiol. Chemie, Bd. 60, 62 en 65.

2) Zeitschr. f. klin. Medizin, Bd. 16, 1889.

3) Charité Annalen, Bd. 16, 1891.

4) Zeitschr. f. klin. Medizin, Bd. 33, 1897.

Sluiten